خبر شهادت

راوی محمد تقی رضوی: روز یکشنبه شهید رضوی بلیط قطار تهیه کرد و ما به اتفاق مادر شهید رضوی راهی مشهد شدیم. در مشهد چند روزی در انتظار جنازه پاک و مطهر او بودیم تا آن روز فرا رسید که درسرد خانه بیمارستان قائم آخرین دیدار را با محمد داشتیم . شهید عزیزمان با لبی خندان بین دنیای فانی را ترک گفته بود. با لباسهای رزم با چکمه های نظامی که خاکهایش را تویتای چشمانمان کردیم : محمد آنقدر لاغر شده بود که لباسها برایش گشاد شده بود . به گفته شهید رضوی این روزهای آخر شبانه روز کار می کرد و کمتر وقت خوراک و استراحت را داشت ، وقتی نگاهش می کردم حتی کلاه آهنی که بر سرش می گذاشت برایش گشاد شده بود و روی سرش سنگینی می کرد ، پوتین هایش را به سختی از زمین جدا می کرد . اما به همه وجود یک لحظه توقف نمی کرد و تا پای جان جنگید . هنگامی که به محل شهادت محمد در رقابیه رفتیم ، در آن محل مبارک و مطهر دو رکعت نماز به یاد به برادرم شهیدم به جا آوردم و با خدای خود و با روح محمد سخنها گفتم و با خون شهیدای سوگند یاد کردم که لحظه ای از پا نشینم و تا آخرین لحظات ادامه دهنده راه شهیدان باشم .