خواب و رویای دیگران در مورد شهید

به روایت از حسین یوسفی روبیات : تا وقتی که در نیشابور، مشغول خدمت بودم، متأسفانه گناهی مانند غیبت دامنگیر من بود و من آنرا انجام می دادم. شبی شهید کاظم خائف را در خواب دیدم و پرسیدم: از کجا می آیی؟ گفت: از عالم آخرت. گفتم: آنجا چه خبر است و چه می کنی؟ گفت: من آنجا مسئول دبیرخانه هستم! گفتم: پس خوش می گذرد و جای مهم حساسی هستی! دیدم ناراحت است، گفتم: چه شده است؟! گفت: مدتی است به ما گزارش می رسد که تو فلان گناه را انجام می دهی! من که خجالت می کشیدم اعتراف نکردم و گفتم: دروغ است، گزارش دروغ بوده! لیکن ایشان فرمود: به آن دبیرخانه گزارش دروغ نمی رسد! من به تو گفتم و تا کنون هم آن گزارشها را رد نکرده ام ولی از امروز به بعد اگر تکرار شد آنها را رد خواهم کرد! و رفت. دوباره در همان عالم خواب در حال انجام گناه بودم که ناگهان ظاهر شد و گفت: بارک الله به ماا دروغ می گویی این هم گناه تو! از خواب که بیدار شدم رفتم که شام بخورم ولی متحول بودم... پس از دو یا سه ساعت دوستان به من گفتند: تو امشب حالت خودت دست خودت نیست. وقتی برای شام آمدی، حواست نبود، پاسخهای بی ربط می دادی و یک جور دیگر شام می خوردی، چه شده ؟! ولی من جریان را تعریف نکردم. ولیکن برای من ثابت شد که شهداء چگونه ناظر بر اعمال ما هستند و من هم سعی کردم که آن گناه را ترک کنم.