نوافل و نماز شب

به روایت از غلامرضا حمامی : یادم است یک بار نیمه های شب از خواب بیدار شدم و همراه چند تن از دیگر بچه ها به سمت مسجد حرکت کردیم تا نماز شب بخوانیم در آنجا آقای حمامی را دیدم که او نیز برای خواندن نماز شب به مسجد آمده بود. یکی از بچه ها ـ حالا نمی دانم به شوخی گفت یا جدی ـ گفت بیایید نماز شب را به جماعت برگزار کنیم. ثوابش خیلی بیشتر است، من هم که تا آن موقع نمی دانستم قبول کردم ناگهان صدای خنده محمدرضا در آمد و گفت: نماز شب را که به جماعت نمی شود خواند نماز شب زمزمه تنهایی انسان است با معبودش. هنوز این حرف زیبای آقای حمامی در گوشم مانده است.