خاطرۀ آن روز

به نقل از برادرزاده شهید فضل الله کریمیان:هم جواری با خانۀ مادربزرگ، حسنی بود که مرا به آنجا می‎کشاند. آن روز با عموزاده‎هایم سرگرم بازی بودم که عمو فضل‌اله را در حالی که سرگرم کاریی بود دیدم. کنجکاو شدم و به سمتش رفتم.با دقت و ظرافت فراوان داشت چیزی را می‌چید. پرسیدم: «عمو جان چه کار می‎کنی؟» گفت: «عکسم را آماده می‎کنم تا وقتی در حجله‌ام گذاشتند، زیباتر جلوه کند.» آن روز چه غمی بر دل و چهره‌ام نشست. وقتی به عکس عمویم که چه هنرمندانه درون قلبی جا گرفته می‎نگرم خاطرۀ آن روز در پیش چشمم زنده می‌شود.