همدردی

به نقل از پدر مرحوم شهید سعادت حاج علی عسگری: باوجود اینکه خودمان از لحاظ اقتصادی وضعیت مطلوبی نداشتیم و ایشان از کودکی بارنج وزحمت بزرگ شده بود؛ هرگاه فرد نیازمندی را می‌دید، ناراحت می‌شد ومی‌گفت: «ای کاش می‌توانستم کاری انجام بدهم.» زمستان بود و نفت به سختی گیر می‌آمد. روزی سعادت به خانه آمد و مقداری ازنفتی که درخانه داشتیم را با خود برد. بعداز اینکه به خانه برگشت، ازاو پرسیدم که این مقدار نفت برای چه کاری می‌خواستی؟ ایشان ابتدا از پاسخ دادن طفره رفت، ولی با اصرارهای من بلاخره گفت که آن را برای یک خانواده‌ی نیازمند برده است. سپس رو کرد به خانواده و گفت: «اشکالی نداردی گاهی اوقات از پتوی بیش‌تری استفاده کنید. بدانید افرادی هستند که وضعیت مالی بدتری نسبت به ما دارند. پس بهتراست به یاری‌شان بشتابیم.»