تقید در حضور در مزار شهدا

به روایت از محترم محمدرضا نیا : یادم هست یکی از همرزمان پسرم محمد بنام محمد امیرپور که شهید شده بود او هنوز به جبهه نرفته بود و در حال تدارک کارهایش بود تا بتواند به جبهه برود. روز تشییع جنازه ی شهید امیرپور ایشان خیلی بی تابی می کردند و سینه می زدند و حتی نوحه ای خواندن که تمام جمیعت اشک می ریخت و می سوخت درست وقتی که جنازه را داخل قبر می گذاشتند با این که او سن و سال کمی داشت و طبعا باید از مرده می ترسید ولی تا جنازه را در قبر گذاشتن خودش را روی او انداخت و بعد از کمی گریه کردن کنار آن خوابید و بلند می گفت من راه تو را ادامه می دهم تا خون در رگهایم باشد از راهی که تو رفتی دفاع می کنم.