محبت و مهربانی

به روایت از قاسم برزگر :به یاد دارم من تقریباً 10 ساله بودم و در کلاس سوم ابتدایی درس می خواندم و برادر شهیدم حسن آن موقع در شهر درس می خواند که پدرم یک دوچرخه برایش خریده بود که با آن دو چرخه بین شهر و روستا رفت و آمد می کرد ( لازم به ذکر است که دوچرخه آن موقع خیلی ارزش داشت ) وقتی برادرم حسن از شهر برمی گشت، من می دویدم و از او خواهش می کردم که دو چرخه را به من بدهد تا سوار شوم با آنکه اصلاً دوچرخه سواری بلد نبودم. دوستان شهید می گفتند، این که دوچرخه سواری بلد نیست، خراب می کند ولی شهید توجهی نمی کرد و می گفت: دلش را نشکنیم و دوچرخه را به من می داد و من هی به زمین می زدم و باز دوباره سوار می شدم و با خوشحالی پیش دوستانم می گفتم امروز دوچرخه سواری کردم. برادرم حسن با مهربانی با من رفتار می کرد.