یکپارچه شور و ذوق

به نقل از خواهر شهید: از کودکی جذب کلاس‌های معنوی شده بود. کشش معنوی این جلسات، روح بی‌قرار او را مجذوب کرده بود و عاشق. کلاس چهارم ابتدایی بود که مصرانه در جلسات سخرانی آقای صالحی شرکت می‌کرد. روزی عبدالحسین آمد و با هیجان گفت که من امشب می‌خواهم سخرانی کنم؛ اما نمی‌دانم چه بگویم. گفتم: «چند آیه از قرآن را به تو یاد می‌دهم، همان را بخوان.» پنج آیه از سوره‌ی الرحمن را به او یاد دادم و عبدالحسین اینقدر این آیات را خواند تا اینکه حفظ شد. شب هنگام وقتی در جلسه حاضر شد و این آیات را خواند، مسجد یکپارچه شور و ذوق شد و همه تشویق کردند. حاج‌آقا صالحی، کتاب «شهید جاوید» را به او هدیه داد و گفت: «کوچک‎ترین فردی که از زمان آمدن من به این مسجد تا حال، سخرانی کرده است، عبدالحسین بوده.»