اخلاص عمل

راوی حاج حسن شهپری: خاطرة دیگری که از شهید دارم اینست که یک روز به مسجدی در خیابان رام به نام مسجد صاحب الزمان رفته بود پدرم تا صبح منزل بود . صبح که از منزل بیرون آمد گفت : سید علی برادرت ابوالفضل به منزل نیامده است . ما گفتیم خوب پدر جان جایی نمی رود بالاخره داخل مسجد است. گفت: نه برو پیدایش کن رفتم سر خیابان دیدم پدرم او را پیدا کرده و یکی دو کشیده هم نثارش کرد ناراحت شدم گفتم: باباجان شما پرسیدید کجا بوده. گفت: بله پرسیدم دیشب کجا بودی ولی نگفت. من هم ناراحت شدم خدایی نکرده جای بدی نرفته باشد. ایشان را زدم .پدرم به من گفت از مسجد ،هر جایی که میدانی بپرس که دیشب کجا بوده ما رفتیم مسجد صاحب الزمان که پایگاه 72 تن الان آنجا هست. گفتم ابوالفضل آنجا بوده، گفتند بله ایشان اینجا بوده و تابلوهای خیابان شهید نواب صفوی، خیابان نخریسی را می نوشتند، شعار می نوشتند و تا صبح در خدمت بسیج بودند. گفتم که خوب این کار بدی نیست چرا پدرم از او پرسیده نگفته است؟ گفتند ایشان در مسجد هم کار خیری می کنند یا نمی کنند وقتی رفتم به پدرم گفتم،( خدا بیامرزد پدرم را که مرحوم شدند) ایشان گفتند: که دستم بشکند چه کار اشتباهی کردم با این که زدم ولی ایشان ریا نکرد و نگفت. خودم به او گفتم :داداش چرا نگفتی؟ گفت: داداش کسی که کاری برای خدا می کند نباید ریا شود تا چند وقتی هم می دیدیم شبها برای نماز شب بلند می شود و نماز شب می خواند.