توسل به امام عصر (عج)

يكي از دوستان متقي و نزديك او نقل مي كرد كه دكتر صادقي گاهي كه مشكلات و سوالات ديني لاينحل برايش رخ مي داد، آنها را در كاغذي يادداشت و مشغول نماز و توسل به امام زمان (عج) مي گرديد و بعد از اتمام نيايش جواب مشكل را در زير آن كاغذ نوشته شده مي يافت. در بعضي از مجالس دعا به خصوص دعاي كميل حالات خاصي به او دست مي داد و گاهي اشاره مي كرد كه عطر خاصي را استشمام مي كنم. سخت دلباخته امام زمان (عج) بود. در اكثر مجالس از ظهور قريب الوقوع و حوادث قبل از ظهور سخن مي گفت. اگر مي شنيد در دورافتاده ترين روستا سخصي از ناحيه مقدسه امام زمان (عج) مطلب خاصي دارد يا مورد عنايت حضرت قرار گرفته در اولين فرصت به ديدار او مي شتافت تا موضوع را از زبان خود او بشنود. شيفتگي و اشتياق او نسبت به ساحت مقدس حضرت وصف ناپذير است. انقلاب اسلامي را مقدمه ظهور آن حضرت مي دانست. تلاش بي امان او چه در سنگر بحث و سخنراني بر اساس همين اعتقاد بود، حتي مسافرت او به مصر و سوريه، مكه و كربلا كه از طرف دانشكده الهيات مشهد ترتيب داده شد، به منظور جستجو و طلب مولايش بود و با همين شوق و تمنا به دیار باقی شتافت و به همسر و فرزندان و دوستانش ادامه همين راه را سفارش مي نمود