سرباز امام (ره)

به نقل از برادر شهید: دوران سربازي‎اش با اوج مبارزات مردمي عليه طاغوت مقارن شده بود. در آموزشي کرمان خدمت مي‎کرد. زمزمۀ انقلاب تا پادگان‌ها رسيده بود و سربازها از محتواي اعلاميه‎ها و سخنان امام (ره) بي‎خبر نبودند.امام (ره) اعلام کردند که سربازها از پادگان‎ها فرار کنند. فرمان امام (ره) بود و (شهيد) خدادادي هم که خود را سرباز امام (ره) مي‎دانست، پذيراي صحبت‎هاي ايشان شد. در آن فضاي مملو از رعب و وحشتي که رژيم ايجاد کرده بود، باز هم لحظه‎اي درنگ را جايز ندانست و از جان و دل اطاعت مي‎کرد. با هر سختي که بود، توانست فرار کند و خود را به نجف‎آباد برساند. خفقان حاکم بر اوضاع، همه را نگرانِ جان او کرده بود. خانواده با اضطراب به او مي‎گفتند: «مي‎خواستي صبر کني و ببيني که وضعيت چطور مي‎شود، اگر تو را دستگير کنند، کار برايت خيلي مشکل مي‌شود.» شهيد در جواب گفت که طوري نيست. هر چه خدا بخواهد.