تدبیر نظامی و مدیریت

محل استقرار ما مکانی بود در نزدیکی روستای به نام دغاغله که حدود یک کیلومتر با رودخانه نیسان فاصله داشت روستا هم تقریباً به دست نیروهای دشمن کاملاً از بین رفته بود. آقای حشمتی فر به فرماندهی پشنهاد داد که اگر ما از رودخانه فاصله داشته باشیم دشمن شبانه راحت می تواند برای نیروهای ایرانی مشکل بوجود بیاورند. اول این پیشنهاد آقای حشمتی فر با مخالفت روبرو شد. آقای مهندس شریف به مهدی گفت آقای حشمتی فر این کار موجب می شد که خود ما هم نتوانیم از رودخانه عبور کنیم ولی مهدی در جواب ایشان گفت آقای شریف ما هر چه به رودخانه نزدیکتر باشیم به دشمن تسلط بیشتری خواهیم داشت. ما در خاک خودمان هستیم. اگر ما با رودخانه فاصله داشته باشیم هنگام درگیری ما هم مانند دشمن باید در جایی بجنگیم که سنگر ندارد. پس فرق ما با آنها در چیست؟ با صحبتهای آقای حشمتی فر فرماندهی با این پیشنهاد موافقت کرد. زمستان هم بود و هوای سردی بر منطقه حاکم بود ساعت چهار بعد از ظهر که هوا رو به تاریکی بود چندین دستگاه لودر و بولدوزر آمدند و خاکریز را در فاصله یک کیلومتری به کنار رودخانه انتقال دادند البته درست است خاکریزی که ایجاد شد مانند خاکریزهای جنگی خیلی بلندتر نبود ولی همان پناهگاه خوبی برای بچه ها بود و باعث شده بود دشمن نتواند از آن منطقه نفوذ کند. حتی عراقیها چند بار پلهای متحرک آوردند یا با تریلی به نزدیکی رودخانه نیز آمدند اما نتوانستند به این طرف بیایند مخصوصاً شبها آنجا بسیار تاریک بود. یعنی اگر کسی از روبرو می آمد اصلاً با چشم دیده نمی شد. ولی به خاطری که ما به رودخانه نزدیک بودیم همان سر و صدای که ایجاد می شد تا نگهبانان متوجه حضور نیروهای بیگانه بشوند به هر حال کار جالبی بود که با تدبیر آقای حشمتی فر صورت گرفت ایشان از درک نظامی بالایی برخوردار بود.