تقید به نماز 4

به روایت از ابراهیم هوشیار : «خدا چراغش را می رساند !» روزی نزدیک غروب در حال برگشتن از پادگان امام حسین (ع) بودیم که ناگهان حسین صدای اذان مغرب را شنید به من گفت ابراهیم نگهدار تا نماز بخوانم چون در حال حرکت در بیابان بودیم و از طرفی موتور من هم چراغ نداشت به وی گفتم حسین جان موتور من چراغ ندارد اجازه بده تا هوا تاریک نشده خودمان را به شهر برسانیم امّا او با اصرار فراوان گفت ابراهیم نگهدار تا نمازم را بخوانم خدا چراغش را می رساند به او گفتم وضو گرفته ای : دارم . من هم نگه داشتم و او نمازش را خواند هوا کاملاً تاریک شده بود و ما حرکت کردیم در همان شرایطی که حرکت بسیار خطرناک بود به آهستگی به راه خود ادامه دادیم گفتیم : حسین جان می بینی راندن موتور در این تاریکی سخت با آرامش به من گفت ناراحت نباش ابراهیم جان خدا چراغش را می رساند چند لحظه بعد ناگهان ماشینی در پشت سرمان ظاهر شد حسین گفت : موتور را کنار بکش من هم اینکار را کردم و ماشین از کنار ما گذشت و حسین به من گفت : پشت سر ماشین با احتیاط حرکت کن من هم اینکار را کردم و به سلامت به مشهد رسیدیم .