نفوذ و تاثير کلام

یادم می آید در دوران تحصیل یکدفعه سر کلاس انشاء، معلمم ده کلمه داد و گفت: « با این کلمات جمله بسازید.» بعد زنگ تفریح براتعلی را دیدم و گفتم: معلمم این کلمات را داده تا جمله بسازیم یکی از این کلمات انتظار است. بعد ایشان ـ هنوز این کلمه اش از ذهنم نرفته ـ رو کرد به من و گفت: « بنویسید. انتظار مظهر اعتراض و بهپا خواستن در برابر ناملایمات است. همانگونه که به پا خواستن و به پا خواستیم و به پا خواهند خواست.» بعد من سر کلاس در حال خواندن این جملات بودم که دبیر ادبیات که فردی جوان بنام آقای شکوهی بود مرا کنار کشید و تمام ده مورد را خواند بعد گفت: « اینها را چه کسی به شما گفته؟» گفتم: « برای چه؟» گفت: « حالا که این را سر کلاس خواندی فعلاً از کلاس برو بیرون.» من رفتم بیرون از کلاس ایستادم. ایشان هم از کلاس خارج شد و رفت با مدیر دبیرستان صحبت کرد. حالا چه صحبتی کردند من نمی دانم. بعد مدیر دبیرستان پیش من آمد و گفتک «چه شده؟» گفتم: چند تا جمله نویسی گفته بودند من هم نوشتم. فکر کنم بخاطر همین گفتند از کلاس برو بیرون. گفت: « فعلاً برو سر کلاس ببینم چه می شود.» بعد از چند روز فردی به نام نجفی از شهربانی بجنورد به مدرسه ما آمد و بعد از اینکه داخل کلاس گشتی زد به کتابخانه مدرسه رفت و تمام کتابهای مذهبی را از داخل قفسه ها بیرون کشید و با خود برد و از اینکه چه فکری در سر داشتند خدا می داند.