اطاعت از فرماندهي

راوی محمد امین: خاطرم هست در پشت محور سوسنگرد در منطقه الله اکبر بودیم از بی مهریهای ارتش دلم گرفته بود. یک روز با یک افسر وظیفه صحبت می کردم او گفت: ارتش قصد و غرضی در این کار ندارد بلکه دستور دارند که به شما کمک نکنند. من تعجب کرده بودم مگر می شد دستوری باشد که ارتش به سپاه کمک نکند؟! افسر وظیفه ای که طرف صحبت ما بود راضی شد که تصویری از بخشنامه های بنی صدر برایم بیاورد. وقتی که بخشنامه ها را آوردند من همه را جمع آوری کرده خدمت آقای رستمی رفتم تا اجازه بگیرم و به تهران بروم و تصویر بخشنامه ها را به مسؤول وقت اطلاعات سپاه برادر محسن رضایی برسانم، اما شهید بابارستمی اجازه نداد و گفت: تا وقتی که حضرت امام از بنی صدر حمایت می کنند ما هم موظف به سکوت هستیم. من متوجه شدم که باید کاری بکنم. بالأخره از شهید رستمی عذرخواهی کرده گفتم: من باید به تهران بروم. ایشان گفت: از اینجای کار به گردن خودت هست. من به تهران رفتم و مدارک را به آقای رضایی دادم. ایشان خیلی متعجب شدند، من به جبهه برگشتم و به خدمت شهید رستمی رسیدم و جریان را برای ایشان صحبت کردم. شهید رستمی گفت: من هم جدی نگفتم فقط می خواستم مسؤولیت دخالت نظامیان در امور سیاسی را به خودم قبول نکنم.