اهميت دادن به سلامتي نيروها

راوی محمد ثابت: برای شرکت در یکی از عملیات ها به تهران رفتیم و از تهران می خواستیم با قطار به اهواز برویم. سوار قطار شدیم. شخصی که مسافرها را سوار می کرد گفت: بچه های رزمنده باید هشت نفری در کوپه ها بنشینند در حالی که تعدادی از کوپه ها خالی بود. آقای فاضل الحسینی گفت: هر کوپه برای چهار نفر است. و چون شما این طوری می گویید می توانیم شش نفره هم بنشینیم. آن شخص قبول نمی کرد و می گفت بچه ها باید هشت نفره بنشینند. فاضل الحسینی گفت: من پایین می روم تا با مسئول ایستگاه صحبت کنم. هر وقت قطار خواست حرکت کند شما دستگیرة ترمز اضطراری را بکشید تا قطار حرکت نکند. قطار می خواست حرکت کند که دستگیره را کشیدیم. مأمورین داخل قطار متوجه شدند که ما دستگیره را کشیدیم. به کوپة ما آمدند و گفتند چه شده است؟ گفتیم: فرمانده مان پایین است. باید صبر کنید که ایشان بیاید بعد حرکت کنیم. با صحبت فاضل الحسینی در کوپه های دیگر را باز کردند و عده ای از نیروها به آن کوپه ها رفتند. فاضل الحسینی سوار شد و قطار حرکت کرد. از ایشان پرسیدم: چه صحبتی با آنها کردی که حاضر شدند در کوپه های دیگر را باز کنند. گفت: به آنها گفتم این ها رزمنده هستند و به جنگ می روند و باید در جهت رفاه آنها تلاش کنیم و هر کاری که از دستمان بر می آید انجام دهیم. گفت: نه، همین که هست. کفتم تا وضعیت نیروها مشخص نشود قطار حرکت نخواهد کرد. وقتی دیدند من در این امر مصمم هستم مجبور شدند در کوپه ها را باز کنند.