ابتکار در طرح های نظامی

در تاریخ (64.11.1) برادر حسین زاده در جمع مسئولین لشکرها مسائل مربوط به مانور خود را برای فرماندة کلّ سپاه این چنین توضیح می دهد : «به مصداق اینکه انقلاب کردن آسان است ولی انقلاب را حفظ کردن و انقلابی ماندن مهم است . مأموریّت ما عبور از گردانهای دیگر برای تکمیل موفّقیّت آنهاست و در خطّ پدافندی به پاتکهای دشمن جواب می دهیم ... ما زیاد متّکی به خاکریزها و بولدزرها نیستیم که مثلاً در وهلة اوّل بتواند کار کند یا نه ، خودمان بالاخره بایستی از زمین جان پناه درست کنیم . سنگر بسازیم و مستحکم ایستادگی کنیم . در همین رابطه نیروهای ویژه ای درست کرده ایم که جلوتر بروند و در دل زمین سنگر بکنند و خودشان را برای تحمّل فشار دشمن آماده کنند . نوع پدافندمان هم بستگی به فشار دشمن دارد . از هر طرف فشار بیشتر بود پدافند را در جهت آن طرف متمرکز می کنیم تا این گنج انشاء ا... حفظ شود .» در انتها یکی از برادران متذکّر می شود از الان یک اسمی برای این گنج بگذارید مثلاً سه راه شهدا و ... برادر حسین زاده خود اضافه می کند : «در نظر داریم اسم شهدای خودمان را بگذاریم که بچّه ها مقاومت بیشتری کنند .» در این لحظه فرماندهی لشکر با اظهار نظر خود به این گفتگو پایان می دهد و به شوخی می گوید : «مال خودش است اسمش شهید حسین زاده می شود .» با گذشت زمانی کوتاه از درگیری فوق فرماندهی لشکر سخت از بابت عدم تأمین خط دفاعی محکم و غیر قابل نفوذ ، نگران بنظر می رسد . حتّی او بعد از توصیّة معاون لشکر که در خط حضور دارد به تجدید نظر برای کاهش پیشروی فکر می کند و یک گام عقب تر را برای تشکیل خط دفاعی در نظر می گیرد . در شرایطی که وی با بی سیم به منظور تحقق این امر با مسئولین دیگر لشکر تبادل نظر می نماید . یک مرتبه یکی از گردانها به روی خط می آید که : «ما خاکریز زده ایم و نیروها مستقر شده اند .» همزمان با این حادثه ، سرانجام طی درگیری سختی که بین نیروهای خودی و دشمن به وقوع می پیوندد رزمندگان تنها مانع موجود باقی مانده را از سر راه بر می دارند و ضمن به هلاکت رساندن افراد زیادی از دشمن ، تعدادی اسیر به عقب منتقل می نمایند . ساعت 8 صبح یکی از گردانها اعلام می دارد که تعداد 300 الی 400 اسیر به عقب منتقل می کند . امّا این اقدام نهایی که به سقوط کامل شمال منطقة عملیّتی منجر شد و جادّة فاو - البحار را در 12 کیلومتری شهر فاو به تصرّف کامل در آورد ، به بهای شهادت فرماندة گردان «برادر حسین زاده» به دست آمده و بدین ترتیب گردان شهید حسین زاده همانطور که خود او قبل از عملیّات قولش را داده بود در گنج ، برای دفاع از ثمرات خون شهدا آرایش گرفت