روحيه بسيجي

راوی محمد بهفرنیا: در عملیات فتح المبین آقای گرایلی به عنوان، معاون دسته انجام وظیفه می کرد. محل عملیات جلوی سایت 5 بود. ما به عنوان گروه دوّم، می بایست ابتدا از خط اوّل عبور می کردیم و به خط دوّ می رسیدیم. پس با خط شکنهای خط اوّل، وارد عمل می شدیم. در واقع ما پشت سر نیروهای عراقی مستقر شده بودیم و ازعقب ضربه می زدیم و جلو گروه دیگری به عراقیها ضربه وارد می کردند. در مرحله ای از عملیات طوری شده بود که اگر یک نفر سرش را از خاکریز بیرون می آورد بدون شک مورد اصابت تیر قرار می کرفت. چرا که عراقی ها بوسیله یک تیر بار چی و یک تک تیرانداز خاکریز ما تسلط داشت به هر حال به علت اینکه در منطقه ای بودیم که از دو طرف در محاصره عراق بودیم. بعثیها توانستند چند تن از دوستان خوب گروهمان را به شهادت برسانند. قرار شد که نیروها تمام اسلحه ها را بر روی خاکریز قرار دهند و به صورت رگبار به سمت عراقی ها شلیک کنند. و یک آر پی جی زن به همراه یک تیر بار چی بلند شوند و رگبار و تک تیر انداز عراقی ها را خاموش کنند. آرپیچی زن، یکی از بچه های دزفول بود که به صورت داوطلب این کار را قبول کرد. تیر بار چی هم کسی نبود جز آقای مجید گرایلی. الحمدالله این نقشه با موفقیت به اتمام رسید، وقتی آن دو سنگر عراق خاموش شد بچه ها توانستند آن منطقه فتح کنند