پرهيز از گناه

راوی سید حسین حسینی : من یک خاطره دارم که در آن زمان تعدادی زیادی از مردم هدایایی را که بصورت بسته بندی به جبهه ها ارسال می کردند . بعضی از این افراد هم دانشجویانی بودند که در دانشگاهها مشغول تحصیل بودند . این افراد گروهی برای بازدید از جبهه می آمدند و خودشان هدیه هایی را هم می آوردند و هدیه هایشان را مستقیماً به دست رزمنده ها می دادند . در آن زمان من یادم نمی رود که تعداد زیادی از خواهران دانشجو وارد منطقه شدند . خوب طبیعی بود که این تعداد خواهر آن هم در منطقه جنگی ، تعجب خاصی داشت و همه چشمها دوخته شده بود که رفتار مسئولین و فرماندهان نسبت به خواهران چگونه خواهد بود . چه برخوردی می کنند . از جمله یکی از آن افراد من بودم که با چشمهایم فرماندهان و مسئولین را تعقیب می کردم که چه برخوردی دارند . آیا نگاههای شهوت آلود است آیا مسائل اخلاقی رعایت می شود . در ذهنم بود که با انگاه به فرماندهان آن را تعقیب می کردم . خاطره ای که من از این قضیه دارم ، و از ان زمان هم من خودم بعنوان یک مسلمان یادگرفتم که در برخورد با نامحرم انسان باید چگونه رفتار بکند . وقتی که خواهران زیادی دور فرمانده بزرگوار را گرفته بودند و بعنوان فرمانده تیپ از ایشان سئوال می کردند و ایشان ملزم به پاسخگویی آنها بود ، من دیدم که ایشان به هیچ عنوان به صورت خواهران نگاه نمی کرد ، سرش را انداخته بود پایین و فقط به جلوی پایش نگاه می کرد و حتی به طرف صدا هم رویش را بر نمی گرداند که به مخاطبش جواب بدهد و از این درس گرفتیم.