نوافل و نماز شب

راوی عبدالحسین ابراهیمی: ایشان علاوه بر انجام فرائض دینی شبها با من نهج البلاغه را می خواند و برایم تفسیر می کرد . قرآن می خواند و آیاتی را که به نظرش زیبا می آمد یادداشت می کرد و در طول روز آنها را بازگو کرده و به کار می بست بیشتر از قرآنهایی استفاده می کرد که ترجمه داشت . بعضی از شبها که من به دلیلی از خواب بیدار می شدم متوجه می شدم که ایشان نماز شب می خوانند و با خدا رازو نیاز می کنند . وقتی که من کارهای او را برای دیگران تعریف می کردم همه علاقه مند می شدند که با ایشان رابطه برقرارکنند و بدین ترتیب دوستان جدید پیدا می کردند . یک شب که با آقایان همگی دورهم نشسته بودیم ایشان براحتی به من گفت: من به اتاق دیگر می روم چون احساس می کنم اینجا وقتم بیهوده تلف می شود . وقتی به اتاق او رفتم دیدم مشغول نماز خواندن شد و بعد از آن هم مطالعه کرد.