بدون عنوان

ین شهید یار و یاور مظلومان و کوبنده زورگویان و ستمگران بود. شهید صفا کسی بود که از موقعیت نظامی، اجتماعی و قدرت بدنی و دفاعی بسیار بالا برخوردار بود که از آن به نفع مظلومان و به یکسان استفاده می‌کرد.

شهید صفا به روابط همسایه‌ها و دوستان بسیار اهمیت می‌داد و هر موقع به بجنورد می‌آمد با جعبه شیرینی به دیدن دوستان و همسایه‌ها می‌رفت. حتی اگر کسی بیمار می‌شد و بیماری او در بجنورد قابل‌درمان نبود او را به بیمارستان نیروی دریایی تهران که بهترین پزشکان در آنجا بودند می‌برد.

شهید صفا که از افسران مجرب تکاور دریایی محسوب می‌شد از سوی پایگاه‌های کماندوی انگلستان و آمریکا در اسفند ۵۷ به او چند بار پیشنهادشده بود تا به‌عنوان استاد و مربی آموزش‌های کماندویی در این دو کشور مشغول به کار شود و با بهترین امکانات رفاهی وزندگی و آوردن بستگان درجه‌یک زندگی کند، اما شهید صفا در پاسخ‌نامه این کشورها بیان کرد: من با سرمایه ملت ایران توانسته‌ام دوره‌های کماندویی را به حد کمال برسانم و حالا باید در ایران به تعلیم و تربیت کماندوها کمر همت ببندم.