احمد رضا فرزند اولم بود وقتی به دنیا آمد پدرم در گوشش اذان گفت و اسمش را احمد رضا گذاشت احمد رضا خیلی در فامیل عزیز بود و احترام به همه می گذاشت همه ی فرزندانم خوبند اما احمد رضا چیز دیگری بود چون پدرش راننده ی بیابان بود و بیشتر اوقات خانه نبود احمد رضا خیلی کمک حال من بود از خواهر و برادرهایش مواظبت می کرد. هیچ وقت او را به نماز خواندن تشویق نکردم بلکه خودش از همان اول مقید بود نمازش را اول وقت بخواند. او در هنرستان اشرفی اصفهانی در رشته ی برق درس خواند و دیپلم گرفت و در رشته ی برق دانشگاه صنعتی اصفهان قبول شد اما گفت اول می روم خدمت سربازیم را انجام می دهم بعد به دانشگاه می روم. دوره ی آموزشی را در رباط کریم تهران بود و پس از آن به زاهدان منتقل شد. یکی از همرزمانش برایمان می گفت: خیلی پسر خوبی بود صبح¬ها برای نماز بیدارمان می کرد و در سرما آنجا وضو می گرفت و اول وقت نمازش را می خواند. احمد رضا حال و هوای خاصی داشت شب قبل از عملیات خیلی دعا و نماز خواند و ...