در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد و در ایام خاص مانند محرم و ماه رمضان به وظایف خود عمل می کرد. به عبادت اهمیت زیادی می داد خصوصاً نماز اول وقت و میان همه محبوب بود. در راهپیمایی ها و نماز جمعه شرکت می کرد و علاقه زیادی به امام داشت. فرمانبردار ولایت فقیه بود و همیشه خوش قول بود. در زمان جنگ با اینکه سن و سال کمی داشت اما به همه توصیه می کرد که به جبهه بروند و از میهن خود دفاع کنند. علاقه ای به مادیات نداشت و عاشق شهادت بود. هیچگاه عصبانی نمی شد و همیشه با صبر و تحمل مسائل را حل می کرد.من کاملاً از او راضی بودم، مادرش هم همینطور، از کودکی به ما کمک می¬کرد و علاوه بر درس خواندن، در کشاورزی و دامداری نیز به ما کمک می کرد و نمی-توانست بی کار بماند و خیلی زرنگ بود و وقتی به مرخصی می آمد به برادرش در خانه سازی کمک می کرد. وقتی کنار هم می نشستیم با شوخی هایش شادمان می¬کرد و چون از خوبی همتا نداشت خداوند او را قابل و شایسته ی شهادت دانست البته من نتوانستم داغ او را تحمل کنم ولی خوشحالم که در راه خدا شهید شد امر به معروف و نهی از منکر می¬کرد و همیشه می گفت که نباید جبهه ها از رزمنده خالی شود تا دشمن را بیرون کنیم. اوایل که شهید شده بود به خواب اقوام رفته بود و دیده بودند که سر کوهی ایستاده و دورش را آب گرفته از او پرسیدند چرا دورت را آب گرفته؟ گفت به بابا بگویید اینقدر گریه نکند.