عبدالله قادرمرزی اول فروردین سال یکهزار و سیصدو چهل و هفت در روستای قادرمرز از توابع شهرستان دهگلان در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود . خانواده اش در سال 1349 از روستای قادرمرز به سنندج نقل مکان کردند ، سال 1353 وارد مدرسه ابتدائی شد و پس از اتمام چهارم ابتدائی ترک تحصیل نمود . چون خانواده اش در فشار مالی بود و مشکلات زیادی بر دوش آنان بود در نانوائی مشغول کار شد تا کمک خرجی برای خانواده باشد ، پس از چند سال کار در نانوائی در سال 1368 برای انجام خدمت مقدس سربازی به ژاندارمری سیستان و بلوچستان اعزام شد در لباس سربازی نیز شخصی مردم دار بود و به پدر و مادرش احترام می گذاشت ، همیشه نماز را اول وقت می خواند ، و همه از او راضی بودند . فردی مومن و با خدا بود و در راه خدا به فقرا و مستمندان کمک می کرد و فرائض دینی را به موقع انجام می داد وقتی سرباز بود دختری نامزدش بود ناگهان شب چله خبر به خانواده رسید که در تاریخ 1369/09/25 در منطقه سیستان و بلوچستان عبدالله توسط سودا گران مرگ به شهادت رسیده است . برادر شهید می گوید : برادرم عبدالله همیشه ما را به درس خواندن تشویق می کرد و می گفت به خاطر مشکلات من نتوانستم درس بخوانم شما درس بخوانید تا در آینده برای جامعه کسی باشید و بتوانید به مملکت و میهن اسلامی بهتر خدمت کنید .