فرازی از زندگینامه شهید: «دلهائی که با هم انس می گیرند دو لحظه را هرگز فراموش نمی¬کنند: لحظه اول هنگامی که همدیگر را شناختند و لحظه آخر هنگامی که روزگار آنها را از یکدیگر جدا می¬کند...» (از سخنان شهید) - در سپیده دم بهار سال1346 با انتشار اشعه¬های تابناک خورشید بر گستره گیتی در خانه¬ای محقر وکوچک در محله¬ای بنام کرم¬آباد ماربین اصفهان فرزندی به دنیا آمد وچون روز تولدش با تولد رسول مکرّم مصادف بود از این رو نامش را رسول نهادند او جثه ای ضعیف و ناتوان داشت و به همین جهت همیشه مریض و بیمار بود و به علت همین ضعف وناتوانی، رسول نتوانست در هفت سالگی به دبستان برود و مجبور شد که دوره ابتدائی را از 9 سالگی شروع کند ولی با این همه او ذهنی فعال داشت و در مدت کمی رضایت تمامی مربیان و معلمانش را جلب نمود. رسول مدتی از دوره تحصیل و نوجوانی خود را در شهر شیراز گذراند و سپس همراه خانواده به اصفهان عزیمت نمود. دوره راهنمائی خود را در مدرسه راهنمائی شهید برخشان و دوره متوسطه خود را در هنرستان فنی امیرکبیر سپری نمود. او با وجود آنکه زندگی فقیرانه و سختی داشت امّا تحمل می¬کرد و هرگز شکایت نمی کرد رسول از روحیه ی خوبی برخوردار بود، همیشه شاد و خندان بود و در همه حال خداوند را شاکر و سپاسگزار بود از آنجا که خود طعم محرومیت را چشیده بود همیشه از طبقه ضعیف جامعه حمایت می¬کرد. رسول اهل مطالعه و کتاب دوست واقعی بود و همیشه آنچه می¬خواند به آن عمل می¬نمود. هیچ وقت از مسجد جدا نمی¬شد در نماز جماعت و در مراسم دینی و مذهبی و مجالس ذکر و دعا شرکت می¬کرد و روح خود را جلا می داد. او هرگز افسوس گذشته را نمی خورد و در فکر آینده نبود. به مولای متقیان علی (ع) توکل می کرد. حال را غنیمت می شمرد و سعی می کرد تا فردی قابل باشد. با شروع انقلاب اسلامی در تظاهرات شرکت می کرد و با پا گرفتن بسیج 20 میلیونی، خود را عضو بسیج کرد و همچون یک سرباز فداکار و واقعی خدمت نمود. در سال 1366 دیپلم خود را از هنرستان فنی امیرکبیرگرفته و فارغ التحصیل شد. در کنکور سراسری شرکت کرد و در دانشکده افسری تهران قبول شد اما از آنجائی که روحش آزاد بود هیچ قید و بندی را نمی¬پذیرفت و می¬خواست به سوی دوست پرواز کند ، خصوصاً زمانی که میهن اسلامی به وجود جوانان برومندی چون او نیازمند بود. او برای انجام خدمت سربازی خود در کمیته انقلاب اسلامی مشغول به خدمت شد نخست دوره آموزشی خود را در تهران و بقیه را در شهر خرمشهر، در قسمت دیده بانی توپخانه شروع نمود و سرانجام در صبحدم 31 تیرماه سال1367 به شهادت رسید.