سعید فرزند چهارم خانواده بود او از ده سالگی نماز خواندن را شروع کرد پدرش به نماز و روزه ی بچه ها اهمیت می داد. او تا کلاس سوم راهنمایی درس خواند در سن 14 سالگی وارد بسیج شد از همان سال¬ها دوست داشت به جبهه برود ولی به دلیل سن کمی که داشت با او مخالفت می¬کردند پس او فعالیتش را در بسیج ادامه داد و همزمان به کار در و پنجره سازی مشغول شد تا اینکه در سن 18 سالگی با وجود آنکه هنوز برای رفتن به خدمت فرصت داشت عازم سربازی شد. او در آن زمان بیسیم چی بود. سعید دو سال و 4 ماه خدمت کرد و در حالی که دو روز به پایان خدمت سربازی¬اش مانده بود در یک عملیات به شهادت رسید. اوایل هر کسی به ما چیزی می¬گفت و بعد از مدتی متوجه شدم که پسرم شهید شده ولی پدرش عقیده داشت که او اسیر شده و برای همیشه منتظر بازگشت سعید باقی ماند. پدرش از غصه مریض شد و ده سال بعد از دنیا رفت سرانجام بعد از هفده سال خبر قطعی شهادت سعید را برای ما آوردند. آخرین باری که سعید به مرخصی آمد جلوی در به او گفتم مرا حلال کن او جواب داد مادر شما باید مرا حلال کنید نه من، همان طور که در کوچه از نگاه ما دور می شد لحظه ای برگشت و خواست چیزی بگوید ولی حرفی نزد و به راهش ادامه داد. بعد از شهادتش خواب دیدم سعید به همراه دختری زیبا که در لباس عروس بود به دیدن من آمد آنها هر دو سفید پوش بودند، از من خداحافظی کردند و رفتند.