در روستای هومانِ کرون چشم به جهان گشود او فرزند ارشد خانواده به شمار می¬رفت و با آن همه مشقت ها و سختی ها و کمبودها که از نظر مادی و بهداشتی و فرهنگی در آن روستا وجود داشت در دامان مادر فداکار خود بزرگ شد تا به سن شش سالگی رسید سپس به دبستان رفت و تحصیلات ابتدایی خود را تا کلاس پنجم ادامه داد ولی به علت فقر مالی از ادامه تحصیل محروم شد و در سن دوازده سالگی جهت فراگیری کار فنی در یکی از تعمیرگاه مکانیکی در شهر تیران به مدت 4 سال مشغول به کار شد و بعد از آن به اصفهان رفت و در خیابان شاپور جدید در یکی از تعمیرگاهها به عنوان مکانیک ماشین آلات به کار خود ادامه داد و تقریباً مدت سه سال در آن تعمیرگاه کار می¬کرد اگر چه از نظر تحصیلات در سطح پایین بود ولی از زمانی که خود را شناخت با دید وسیعی به جهان می نگریست او از اینکه توانسته بود تا اندازه¬ای مشکلات مادی خانواده خود را حل کند بسیار خوشحال بود با اینکه از نزدیک امام را ندیده بود ولی مهر امام در دلش جای داشت و به او عشق می ورزید و به محض شنیدن پیام امام جهت پر کردن جبهه¬ها به صورت داوطلب به کمیته ی انقلاب اسلامی رفت و به عنوان سرباز داوطلب به تهران اعزام شد ولی چون به سن قانونی نرسیده بود مدتی مراکز آموزشی از قبول او خودداری می کردند تا بلاخره با فشار زیاد توانست در یکی از پادگان¬های آموزشی مربوط به کمیته ی انقلاب اسلامی فنون نظامی را فرا گیرد و پس از سپری نمودن دوره ی آموزشی به سیستان و بلوچستان و از آنجا به بیرجند و کرمان و سپس از آنجا عازم جبهه شد.