شهید سعید داوری دولت آبادی

پدرش درجه دار ژاندارمری و مادرش خانه دار بود. دوران تحصیلات ابتدایی را در شهر اصفهان به اتمام رسانید و پس از طی دوره ی راهنمایی بخاطر علاقه به کار بافندگی در یک کارگاه مشغول به کار شد سعید در بین برادر و خواهرهایش بیش از همه در کارِ خانه به پدر و مادر خویش کمک می کرد. بسیار خوش اخلاق و خوش رفتار بود به همین خاطر همین پدر و مادر بسیار مجذوب او بودند. سعید بسیار با محبت و دلسوز همچنین با شهامت بود همیشه کاری را انجام می داد که رضای خداوند در آن باشد او بسیار با اعتقاد و با تقوا بود و به مسائل دینی توجه داشت. شهید در سن هجده سالگی به خدمت مقدس سربازی رفت و در ژاندارمری مشغول به خدمت گردید و می گفت من به این کار علاقه دارم و احساس می کنم در این لباس بهتر می¬توانم به جامعه و مردم خدمت کنم و رضای حق تعالی را بیشتر به دست آورم لذا در حین خدمت سربازی در کادر درجه داری ژاندارمری استخدام گردید و در کادر ژاندارمری چند سال به عنوان مسئول اعزام مشمولان در پاسگاه دولت آباد و معاون پاسگاه شاهین شهر انجام وظیفه نمود وی همچنین چند ماهی را هم در کردستان خدمت می¬کرد. او واقعا زحمت می¬کشید تا بتواند کارش را به نحو احسنت انجام دهد وکارهای خیر زیادی انجام می داد بدون آنکه کسی متوجه شود در زمان جنگ هم بر خود واجب و وظیفه¬ی شرعی می¬دانست که در جبهه های جنگ حق علیه باطل شرکت نماید و از حیثیت و ناموس و میهن خود دفاع کند لذا به خواست خود به جبهه اعزام و در دارخوین و فکه به جنگ با نیروهای بعثی پرداخت. وقتی که چند روزی به مرخصی می¬آمد فقط توجه به پدر و مادر می¬کرد و رسیدگی به آنان را واجب می¬دانست چون پدرش مریض بود و بخاطر مأموریتی که به پیرانشهر داشت سکته کرده بود. سعید چند روزی که به اصفهان می آمد بی اندازه به پدر رسیدگی می کرد.