ما قبل از جنگ در شهر آبادان زندگی می¬کردیم تا کلاس اول راهنمایی را آبادان بود و بقیه¬ی کلاس¬ها را در اصفهان (شاهین شهر) خواند در زمان کودکی بسیار ساکت و مظلوم بود هیچ ایراد و بهانه ای که بعضی بچه ها می گیرند در کار او نبود. بسیار حرف گوش کن بود و فقط حواسش به درس خواندنش بود. از همان کودکی تا آخر زندگی اش به فوتبال علاقه¬ی بیش از حدی داشت. بسیار با ادب بود و درسش نیز خیلی خوب بود تا کلاس پنجم معدلش 20 یا 19 بود و بعد از آن هم جزو شاگردان خوب کلاس بود به طوری که هرگاه مادرم برای بررسی وضع درسی ایشان به مدرسه می¬رفت معلم او بسیار راضی بود. با شروع انقلاب ذهن وی خیلی کنجکاو شد و حتی در راهپیمایی¬ها شرکت کرده بعد از انقلاب و حدود چند ماه قبل از جنگ پدرم فوت کرد و این حادثه ی ناگوار خیلی ما را متأثر کرد و در روحیه¬ی حمید رضا خیلی تأثیر گذاشت با شروع جنگ ما ابتدا به اصفهان آمده و با وضع آشفته و سردرگمی به زندگی خود ادامه دادیم. او شش ماه از کلاس دوم راهنمایی را در اصفهان خوانده و بعد از اینکه به علت پیدا کردن منزلی مناسب برای اجاره کردن با یکی از فامیل هایمان به منزلی در شاهین شهر آمدیم بقیه ی درسش را در شاهین شهر ادامه داد روحیه ی او بسیار بالا و به آسانی در مقابل مشکلات تسلیم نمی شد. تا اینکه موفق به گرفتن دیپلم شد و پنج ماه زودتر از موعد مقرر به خدمت سربازی رفت وقتی به او می گفتند تو که وقت داری چرا زود می¬روی؟ می¬گفت: «من سربازی رفتن را بهتر از بیکاری و ولگردی می¬دانم در ضمن می¬خواهم بروم تا درس خوبی به بعثی¬ها در جبهه بدهم». در طول خدمت در نامه¬هایش نیز می نوشت: «من کیف می¬کنم از اینکه برای وطنم دفاع می¬کنم و نمی گذارم بعثی ها دستشان به مردم شهر ها برسد» وی یازده ماه در جبهه فکه خط مقدم بود و بسیار کم مرخصی می آمد تقریبا هشتاد روزی پانزده روز مرخصی می آمد.