خوش رفتار و مؤدب بود دوست داشت با همه رفاقت کند خیلی دوست داشت کمک حال مستمندان باشد در همسایگی ما خانواده ی فقیری زندگی می کردند بیشتر اوقات نهار خود را بر می داشت و با آنها سر یک سفره می نشست. یک روز به او اعتراض کردم که چرا عکس که می گیری خنده روی لبهایت نیست می گفت: عکس بگیرم که یک روز جلوی خودت بگذاری و هی به آن نگاه کنی و ... وقتی شهید شد سی و دو روز بعد پیکرش را به اصفهان آوردند آن قدر در آفتاب فکه سوخته بود که پیکرش قابل شناسایی نبود.