پاسدار شهید ابراهیم فیروزی در 23 آذر‌ماه 1345 در شهرستان نجف‌آباد در ماه مبارک رمضان دیده به جهان گشود. در خانواده‌ای مذهبی و مقید به اصول اسلام رشد و پرورش یافت. وی چهارمین فرزند خانواده بود. پس از دورۀ کودکی در هفت سالگی قدم به دبستان نهاد. هوش سرشار و استعداد فوق العاده‌اش ارادۀ او را در ادامۀ تحصیل مصمم‌تر می‌کرد، تا اینکه موفق به اخذ مدرک دیپلم شد. پس از آن به عضویت سپاه درآمد و به عنوان پاسدار مشغول به کار شد. پدر و مادرش را همیشه احترام و تکریم می‌کرد. با یاری رساندن به پدرش در کشاورزی و دامداری و کمک دادن به مادرش در امور منزل خنده را مهمان لبان‌شان ساخته بود. با شنیدن صدای الله‌اکبر اذان، برای اقامۀ نماز اول وقت آماده می‌شد. برای یادگیری آیات نورانی کلام الهی در جلسات قرآن شرکت می‌کرد و در محضر مادرش برای یادگیری بیشتر قرآن، آن را تلاوت می‌کرد. به ائمۀ اطهار ارادت خاصی داشت و زندگی‌اش را با یاد آنان سپری می‌کرد. اخلاقی نیک و پسنیدیده داشت. همواره سعی می‌کرد آتش خروشان عصبانیت را در وجودش فروکش کند.
با شکل گیری نهضت امام خمینی و برپایی شورش‌های مردمی ‌علیه حکومت پهلوی همگام با آن‌ها و همراه با خانواده‌اش در تظاهرات و راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد. پس از گذراندن دورۀ آموزشی با عضویت در لشکر8 نجف اشراف و با سمت مسئول رستۀ شناسایی وارد جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد.
ابراهیم فیروزی همراه دو برادر دیگرش، در جبهه‌های جنگ از خود رشادت‌های بسیاری بر جای نهاد. وی با اینکه سه بار از ناحیۀ دست، پا و سر مجروح شد اما هنوز شوق رفتن به خاکریزهای عشق و امید در دلش زنده بود.
سرانجام این شهید بزرگوار در شهرستان فاو و در گردان اطلاعات عملیات پس از چندین ماه حضور دلیرانه در خاکریزهای مردانگی و شجاعت در عملیات والفجر8 بر اثر اصابت ترکش به سینه و دست در 14 خرداد‌ماه 1365 به وصال معبود شتافت. ایشان در ماه مبارک رمضان به دنیا آمد و در همین ماه هم آسمانی شد. پیکر مطهرش در گلزار شهدای نجف‌آباد آرام گرفت.
«روحش شاد و راهش پر رهرو»