شهید محمدعلی صالحی فرزند باران، در بیست و پنجم دی ماه 1345 در مسجد سلیمان به دنیا آمد. سومین فرزند خانواده بود. پس از مدتی به همراه خانواده به یزدانشهرِ نجف‌آباد نقل مکان کردند. محمدعلی در همان‌جا بزرگ شد، سپس به دبستان یاسر راه یافت و به تحصیل پرداخت. تحصیلات خود را تا دوم راهنمایی ادامه داد، سپس درس را رها کرد و مشغول کار شد.
ایمانی قوی داشت. نمازش را در اول وقت می‌خواند. در زندگی با توکل به خدا توسل به امام حسین‌(ع) و حضرت زینب(س) در پیشبرد هرچه بهتر کارها کمک می‌گرفت. به شعر و شاعری علاقه داشت. دفترچه‌ای تهیه کرده و در آن اشعار و مطالب جالب و مفید را یادداشت می‌کرد که هنوز هم به یادگار به‌جا مانده است.
هم‌زمان با آغاز جنگ تحمیلی علیه انقلاب نوپای اسلامی ایران، تصمیم گرفت طبق فرمان امام خمینی (ره) برای دفاع از خاک، ناموس و اسلام وارد جبهۀ نبرد شود. سپس در یگان دریایی به خدمت پرداخت و در گردان قایق رانان، فرماندهی گروهان را برعهده گرفت. بعد از بازگشت از مناطق جنگی برای تکمیل دینش با دختری عفیف به صورت ساده و سنتی ازدواج کرد. مدت زمان زیادی از ازدواجش نگذشت که همسرش را به دستان گرم پرودگار سپرد و دوباره به جبهه شتافت.
و اینگونه بود که این شهید والامقام وارد عرصۀ نبرد شد و دلیرانه برای پاسداری از کشورش جنگید. برای حضور در عملیات والفجر1 با دیگر رزمندگان اسلام عازم شد. در این راه دچار مجروحیت هم شد؛ ولی بعد از بهبودی نسبی دوباره به دیگر عاشقان عرصۀ عشق و حماسه ملحق شد. سرانجام در عملیات کربلای4 در جزایر ام‌الرصاص‌(عراق- بصره) به تاریخ 1365/10/4از دیده‌ها پنهان شد و به شهادت رسید. پیکر پاکش هرگز پیدا نشد و برای همیشه همدم خاکریزها ماند و سال‌ها بعد پلاکش به دست خانواده‌اش رسید. آرامگاهی به یادبود برای این عزیز در کنار دیگر شهیدان یزدانشهر در نظر گرفته شد.
«روحش شاد و راهش پر رهرو»