روزعلی خاری، یكم دی ۱۳۴۲، در روستای دره باغ از توابع شهرستان ازنا به دنیا آمد. پدرش مهدی، كشاورز بود و مادرش عشرت آغا نام داشت. ایشان در خانواده ای مؤمن مقید به دین مبین اسلام پرورش یافت. پس از کودکی راهی مدرسه‌ی شهید چراغی شد و تا مقطع راهنمایی تحصیلات خود ادامه داد. دوازده ساله بود که پشتیبانی مطمئن چون پدر را از دست داد و در طی مسیر زندگی با فداکاری مادر گام برداشت. درخشان‌ترین روزهای زندگی را از سال 1361 با پیوستن قهرمانان راهی مناطق نبرد حق علیه باطل شد. با شرکت در عملیات‌های بزرگ بیت المقدس و فتح المبین، کارنامه‌ی درخشانی از خود جای گذاشت. سال 1363 با پوشیدن لباس مقدس سربازی به دلاور مردان نیروی ژاندارمری پیوست. بیش از 23 ماه از عمر پر برکت خود را در میدان جنگ گذراند در حالی که 10 روز به پایان خدمت وی مانده بود به دیدار خانواده‌اش برگشت. هنگام خداحافظی آهسته در گوش برادر نجوا کرد: «این آخرین دیدار است. امیدوارم مرا حلال کنید دلم می‌خواهد چون مادرم فاطمه زهرا (س) پس از شهادت، جسدم مفقود شود.» در حالی که برادر مبهوت سخنان وی بود، صورت او را بوسید و بی درنگ به سوی جبهه روانه شد. هنوز چندی از رفتن وی نگذشته بود که مادر برای استقبال از وی و سال جدید خود را آماده می‌کرد. نوزدهم اسفند ۱۳۶۵، با سمت آرپی چی زن در ابوغریب توسط نیروهای عراقی به شهادت رسید. خبر پاتک نیروهای دشمن در منطقه‌ی فکه، همان جایی که روزعلی و همرزمانش مستقر بودند، از رسانه‌ها پخش شد. خبر شهادت او در کوچه و بازار پیچید وقتی سراغ پیکر مطهرش را گرفتند، همرزمانش گفتند: که در پاتک دشمن و در معرکه‌ی جنگ و غرش توپ‌ها و انفجار گلوله‌ها روزعلی از نگاه ما دور شد و دیگر کسی نشانی از وی نیافت. آری! او رفت تا نام زیبایش در دفتر جاوید الاثرهای انقلاب اسلامی ثبت شود وچشم امید مادر و دوستانش در روز قیامت به شفاعت وی باشد.