بسم رب الشهدا و الصدیقین شهید احمد امینی در تاریخ 12/2/1338 در خانواده‌ای زحمتکش و مذهبی در اصفهان دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در سختی و فقر طی کرد و در سن هفت سالگی وارد دبستان شد و پس از دوره راهنمایی وارد هنرستان شد، ولی به علت فقر مادی مجبور به ترک تحصیل شد و به سربازی رفت. با شنیدن فرمان امام به سربازان در زمان طاغوت مبنی بر اینکه از پادگانها فرار کنند، ایشان نیز به فرمان امام لبیک گفته و از پادگان فرار کرد. وی در بیشتر صحنه‌های انقلاب حضور داشت. در بیشتر تظاهراتی که بر علیه رژیم طاغوت صورت می‌گرفت شرکت می‌کرد. او در هنرستان در رشته برق تحصیل کرده بود و در قلمزنی نیز مهارت داشت. پس از شروع جنگ تحمیلی به جبهه اعزام شد و در عملیاتهای حصر آبادان، رمضان و محرم شرکت کرد و چندین بار نیز مجروح شد. شغل او قبل از مجروحیتش قلمزنی بود، ولی به علت از دست دادن انگشت شستش در یکی از عملیاتها مجبور شد این شغل را کنار بگذارد و در یکی از مغازه‌های کفاشی واقع در خیابان طالقانی مشغول به کار شد و پس از چندی چون وسایل کار و مواد اولیه کمیاب شد، از این کار نیز صرف نظر کرد و مدتی نیز در شرکت تعاونی مصرف محلی استان اصفهان مشغول به کار شد و سپس به شرکت تعاونی آلومینیم اصفهان مراجعه کرد و در آنجا مشغول به کار شد. وی در میان خویشان و اقوام فردی مؤمن، دلسوز و کارساز بود و به رویدادهای کشور آگاه بود. به همسرش احترام می‌گذاشت و تا جایی که در توانش بود رضایت همسرش را برآورده می‌کرد. امر به معروف و نهی از منکر را وظیفه شرعی خود می‌دانست و در صورت دیدن منکری فوراً تذکر می‌داد. فردی قانع بود و برای رضای خدا کار می‌کرد. چهره‌ای مظلوم و رنج دیده از مشکلات داشت، ولی فردی صابر در برابر ناملایمات بود. کمتر اتفاق می‌افتاد که در نماز جمعه شرکت نکند. همچنین در مراسم تشییع پیکر پاک شهدا و همچنین مراسمات مذهبی دیگر شرکت می‌کرد. وی در سال 1361 ازدواج کرد و بار دیگر در تاریخ 12/11/65 عازم جبهه شد و سرانجام در تاریخ 4/12/65 در منطقه عملیاتی شلمچه به فیض عظمای شهادت نایل آمد. شادی روح شهید احمد امینی صلوات اللهم صل الله محمد و آل محمد و عجل فرجهم اللهم الرزقنی توفیق الشهادت فی سبیلک