فرازی از زندگینامه شهید از زبان پدر: شهید ابراهیم سلمانی در پانزدهم خرداد ماه سال یکهزار و سیصد و چهل و چهار شمسی در شهر آبادان در خانواده¬ای مذهبی و مومن دیده به جهان گشود و در دامن مادری مومنه و متعهد، تحت سرپرستی پدرش پرورش یافت. او در سن هفت سالگی در دبستان «برزگران» مبارکه به تحصیل مشغول شد. شهید سلمانی از آغاز زندگی خود انسانی پرشور و پر تحرک بود. او دوران ابتدائی خود را با پیروزی و موفقیت به پایان رسانید و وارد مدرسه¬ی راهنمائی شد. او در سن 13 سالگی در معیت پدر و مادرش افتخار زیارت قبر سالار شهیدان حضرت حسین ابن علی (ع) را پیدا کرد و در این سفر بود که وابستگی و دلبستگی وی به خاندان عصمت و طهارت به حد اعلا رسید به طوری که از کمترین فرصت استفاده کرده و دور از چشم والدین خود عاشقانه به طرف حرم مطهر می¬شتافت. علاقه¬ی این شهید به روحانیت آن چنان متجلی بود که هنگام نماز جماعت عاشقانه به دست بوسی امام جماعت می¬رفت. شهید همه ساله در مراسم عزاداری حضرت امام حسین (ع) بیرقدار و علم¬دار بود و نقش علمدار آن حضرت را ایفا می¬نمود. شهید ابراهیم سلمانی تا اول راهنمائی تحصیل کرد و پس از مدتی بنا به وظیفه¬ای که بر عهده داشت برای انجام و گذراندن دوران مقدس و پر افتخار سربازی راهی پادگان آموزشی «فیروز کوه» شد و پس از طی کردن دوران آموزشی به خطه¬ی خونبار کردستان اعزام گردید. «شهید مظلوم چند ماهی در محور سقر - مریوان در پایگاه «کچل منگان» با عوامل وابسته به شرق و غرب و ضد انقلاب به مبارزه مشغول بود و بعد از آن به محور سقز - بانه انتقال یافت. شهید ابراهیم سلمانی در خلال خدمت خود هرگاه به مرخصی می¬آمد مانند مرغی که در قفس باشد احساس دل تنگی می¬نمود. وقتی که علت از او پرسیده می¬شد، می¬گفت: «نمی¬دانید که منطقه-ی عملیاتی چقدر صفا دارد در میان هم قطاران و هم سنگران زندگی کردن و با این اشرار مبارزه نمودن چقدر زیباست یک نفر هم یک نفر است که در منطقه حضور داشته باشد و این کوردلان از خدا بی¬خبر را سرکوب نماید». هرگاه از وضعیت و محل خدمت او سوال می¬شد، می¬گفت: «آن محل انسان را بیشتر به خدا نزدیک می¬کند». شهید ابراهیم سلمانی قبل از اعزام به خدمت مقدس سربازی در مراسم مختلف مذهبی شرکت می¬کرد و به دیدن خانواده¬ی شهدا می¬رفت و در فرصت¬های مناسب و دور از چشم دیگران به فقرا کمک می¬کرد و از این کار بی-نهایت خوشحال می¬شد. شهید مظلوم به وسیله¬ی دستگاه ضبط صوتی که در اختیار داشت قبل از اعزام به خدمت وصیت نامه¬ی شرعی خود را بر روی کاستی ضبط نمود که متاسفانه آن کاست مفقود گردید.