این مادر شهید، عمه¬ی من است ایشان روزگاری همسرشان تاجر و بازاری بود که متأسفانه بعد از ورشکست شدن و یک دوره بیماری طولانی مدت، به رحمت خدا رفت و عمه¬ی من با تنها فرزندش غلامرضا با کلفتی امرار معاش می نمود، غلامرضا را که فرزندی خردسال بود به همسایه¬ها می¬سپرد و خود به کار رختشوئی می¬پرداخت. ما هیچ اطلاعی از عمه¬ی خود نداشتیم تا اینکه بعد از سال¬های سال، فهمیدیم ما عمه¬ای به این نام داشتیم به طور معجزه آسایی او را در اصفهان پیدا کردیم ولی آن زمان، فرزندش سال¬ها بود که شهید شده بود و خود با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می¬کرد تا قبل از مریضی حقوقی از بنیاد شهید دریافت نمی کرد و در غربت و گمنامی روزگار می گذراند. بیست روز پس از تولد غلامرضا، پدرش به رحمت خدا رفت از آن پس در دامان مادرش پرورش یافت و در سن هفت سالگی به شاگردی کفاشی در نزدیکی محل سکونت بود شروع به کار کرد و مدت چند سال در آن کارگاه کار کرد و سپس با شروع شدن انقلاب و تعطیلی کارگاه، در مغازه¬ی نانوایی مشغول به کار شد و با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 شغل نانوایی را رها کرد و به کار مکانیکی روی آورد و مدت شش سال به شغل مکانیکی اشتغال داشت. او دوره ی آموزشی خود را در خرم آباد گذراند و پس از سه ماه دوره ی آموزشی، داوطلبانه به کردستان اعزام و در سقز مشغول انجام وظیفه شد و در همان شهر به دیدار معبود شتافت. یک سال بعد که برای بازدید به خانه ی مادر شهید رفتم او از دنیا رفته بود.