شهید اسماعیل قهرمانی، فرزند محمد در تاریخ 16/01/1342، در روستای صاحب ایوان از توابع شهرستان مشکین‌شهر به دنيا آمد. پدر، اولین فرزند خود را در آغوش گرفت و کودک با گلخنده اش قلب پدر را از سرور آکنده و سینه اش را از مهر سرشار ساخت. پدرش کشاورز بود و مادرش سکینه محمدی زنی پاک سرشت و اهل زهد و تقوا است که تمام اهل محل او را به این خصوصیت می شناسند.
پدر خانواده به کشاورزی و پرورش احشام مشغول بود و چرخه ی زندگی مان از این طریق می چرخید. در آن زمان زادگاهش مدرسه نداشت و امکان رفتن شهید به روستای اطراف میسر نبود. دوستان و هم بازی هایش از اسماعیل راضی بودند رابطه ی خوب و صمیمی با همدیگر داشتند. در کارها به همدیگر کمک می کردند، بچه های ساده و صادقی بودند، همیشه به حرف پدر و مادرهایشان گوش می دادند، در اوقات بی کاری در روستا به فوتبال، والیبال و بازی های گروهی قدیمی می پرداخت.
او در کارهای کشاورزی و پرورش احشام به پدرش کمک می کرد. شهید از زمانی که خود را شناخت و در وجودش قدرت بازوان و توانایی بالا را احساس کرد همراه پدرش کار می کرد تا باری از دوش پدرش بردارد.
شهید بسیار خونگرم بود، رابطه ی خوبی با والدین و اعضای خانواده داشت. در کارها به مادر و پدرش کمک می کرد. برای یاری مادرش زمانی که کار داشت از بچه ها مواظبت می کرد. اخلاقش نمونه بود، با خانواده و اطرافیان بسیار خوش اخلاق بود و از او راضی بودند. در کارهای کشاورزی از چیدن سیب گرفته تا درو کردن گندم به همسایه ها کمک می کرد، همه نگرشی خوب و مثبت از شهید داشتند. بیشتر دوستان صمیمی او در دوره نوجوانی از هم سن و سالان روستایی بودند، آنها جوانانی پاک و مومن بودند و از لحاظ اعتقادی و اخلاقی وجه اشتراک زیادی با هم داشتند. در مسجد روستا پای منبر روضه خوانی و مدیحه سرایی روحانی روستا می نشست. در ماه های محرم و صفر از عزاداران واقعی امام حسین (علیه السلام) بود. همیشه در دسته زنجیرزنی شرکت می کرد.
اسماعیل احترام خاصی برای پدر و مادرش قائل بود. از پدرش بسیار حرف شنوی از پدرش داشت، در کنار پدرش با صدای بلند حرف نمی زد و از او خجالت می کشید.
او بسیار صبور و مقاوم بود و مشکلات را جزئی از زندگی می دانست و در برابر آن از تحمل بالایی برخوردار بود و از خداوند طلب یاری و مساعدت می کرد. از جمله آرزوی شهید زیارت کربلا بود و اینکه رزمندگان اسلام پیروز شوند و کشورمان در آرامش باشد.
سرانجام این سرباز فداکار ارتش اسلام در تاریخ 16/12/1363، در بمباران هوایی سرپل‌ذهاب بر اثر اصابت ترکش به فیض عظیم شهادت رسید. پیکر پاک و مطهر این شهید سرافراز میهن در زادگاهش به خاک سپرده شد.