شهيد رحيم صوابي درسال 1343درخانواده اي مذهبي در بخش نير بدنيا آمد ودرسن شش سالگي علاوه برکمک درکارهاي کشاورزي به پدرش شروع به تحصيل کرد شهيد نامبرده درسال 1362 با دختر عموي خود ازدواج نمود وجهت کار به تهران رفت و در همين وقت بود که حمله هوايي به شهرها بيشتر شده بود خلاصه رحيم بعد از چند ماه کارکردن به نير بازگشت وبعداز مدتي دفترچه آماده به خدمت گرفت وعازم خدمت مقدس سربازي شد که پس از ده روز که ازمدت سربازي مي گذشت شهيد صاحب دختر شد و بنا به سفارش قبلي خودش نامش را فاطمه گذاشتند وبعد از اتمام دوره آموزشي در پادگان پيرانشهر به اسلام ناب محمدي(ص) خدمت مي کرد در طول خدمت چندين با ر به مرخصي آمد و مرخصي آخري که آمده بود با ساير مرخصي هايش کاملاً فرق مي کرد رحيم ديگر رحيم قبلي نبود به طوري که موقع رفتن از همه دوستان وآشنايان حلاليت مي طلبيد وبا همسرش در مورد شهادت صحبت مي کرد او در حالي که زير لبش زمزمه شهادت را ميکرد به مادرش مي گفت که اگر به خاطر اسلام نبود به خدا هيچ وقت دور نمي شدم از کنارتان چه کنم که اسلام در خطر است و اگر دراين راه با عزت خون ندهيم دشمن از ما به ذلت خون مي گيرد مادر اگر خبر شهادت مرا شنيدي سجده شکر به جا آور و بگو خدايا راضيم به رضاي تو وتسليمم به امر تو ، بنا براين مادرش موقع اداي نماز عصر خبر شهادت رحيم را با چندين شهيد ديگرکه از تلويزيون پخش مي شد مي شنود .