شهید میراصغر شیخ کلامی

مير علي اکبر شيخ کلامي پله هاي خردسالي ،کودکي و نوجواني را يکي پس از ديگري پشت سر گذاشت و قدم در پله هاي جواني نهاد .خانواده اش در روستاي تپراقلو ساکن بود. کشاورزي و دامداري مي کردند .روستاي تپراقلو از توابع شهرستان اردبيل و در مشرق و در پانزده کيلومتري آن واقع است مير علي اکبر به تبع خانواده اش به کشاورزي و دامداري مشغول بود .در همان دوران جواني تصميم گرفت که ازدواج کند ،بنابراين با دوشيزه زليخا حضرتي عقد زناشويي بست و اين دو هر در حالي که هر دو بي سواد بودند ،زندگي مشترکشان را با صفا و صميميت شروع کردند. آقا مير علي اکبر و زليخا خانم تا سال 1343 خورشيدي که هنوز در روستاي تپراقلو ساکن بودند و به امور کشاورزي و دامداري مشغول .صاحب يازده فرزند شده بودند ، عائله وار بودند .يک خانواده ي پر جمعيت را تشکيل مي دادند. در سال 1343 خورشيدي زليخا خانم به مصلحت خداوندي براي آخرين فرزندشان باردار مي شود .آبان ماه سال 43 مي گذرد .آذر ماه فرا مي رسد .يکم آذر ماه بود . هوا داشت کم کم به سردي مي گراييد . آخرين فرزند آقا مير علي اکبر و زليخا خانم در روستاي تپراقلو به دنيا مي آيد ، آخرين فرزندي که پسر بود .به اسم "مير اصغر" مسمّا مي شود. مير اصغر اسم جدّش را يدک مي کشد.اسم جدّ پدري اش هم مير اصغر بود.مير اصغر دوران خردسالي اش را با هم سن و سالهايش ،نادر ،رضا ،تاروردي،سيمين در روستا سپري مي کند. سال 1349 خورشيدي برود.مير اصغر قدم در وادي کودکي نهاده بود .زمان آن بود که به مدرسه برود.بنابراين در دبستان روستا براي کلاس اوّل ابتدايي ثبت نام مي شود وتا کلاس پنجم ابتدايي در روستا تحصيل مي کند.مير اصغر با هم سن و سالهايش مثل برادرش رفتار مي کرد ؛ مهربان ،صميمي و مسالمت آميز در اين دوران هم بيشتر با دوستانش ،نادر ،رضا ،تاروردي و بهمن صميمي بود و با آنها مآنوس بود و افت و خيز داشت. گويا پدر مير اصغر در فصول بيکاري به شهرهاي شمالي مي رفت و در آن جا به کفاشي وکارگري مي پرداخت . چون در روستاي تپراقلو مدرسه راهنمايي نبود و از طرفي امکانات نداشته که او برود اردبيل و در آن جا درس بخواند .به پيش پدرش در يکي از شهرهاي شمالي مي رود و در آن جا براي کلاس اوّل راهنمايي ثبت نام مي کند .مير اصغر ضمن تحصيل به پدرش در کفاشي کمک مي کرد .او تا کلاس اوّل راهنمايي تحصيل مي کند .ديگر درس و مدرسه را رها مي کند . از طرفي چون از پدرش کفاشي را ياد گرفته بود وي داشت در پله هاي نوجواني قدم بر مي داشت ،به تهران مي رود و در آن جا در نزديکي از خويشاوندانش به کفاشي مي پردازد . مير اصغر سرش به کار گرم مي شود و در تهران ماندگار مي شود .نوجواني بود که به کار علاقه داشت .هيچ وقت از زير کار شانه خالي نمي کرد. وي نوجواني صميمي و مهربان بود ،اعضاي خانواده اش را خيلي دوست داشت .از طرفي اعضاي خانواده اش هم نسبت به او مهربان و صميمي بودند .چون مير اصغر کوچکترين فرزند خانواده بود .براي همين بيشتر مورد مهر و محبت قرار مي گرفت .سؤگلي بود. گويا محبت و صميميت ميان او وخواهرانش بيشتر بود .چون که رسم اين است که مسئوليت آخرين فرزند بيشتر به عهده ي دختر خانواده مي باشد . مير اصغر نوجواني دلسوز ودل رحم بود .اگر مي ديد فقيري غذا ندارد ،غذايش را به او مي داد .حتّي در ميان اعضاي خانواده هم آخرين نفري بود که غذا مي خورد . سال 1361 بود .حدود دو و نيم سالي بود که جنگ تحميلي بعثي عليه ايران شروع بود .مير اصغر قدم در پلّه اول جواني نهاده بود .وي در تهران به کار کفاشي مشغول بود .تصميم مي گيرد که سنّت پيامبر را به جا آورد و ازدواج کند .بنابراين با دوشيزه "طيّبه دوستي" ازدواج مي کند. تاريخ ازدواجشان در شناسنامه 2/9/1361 ثبت شده است .مير اصغر زندگي مشترکش را با طيبه خانم در خانه پدر زنش در تهران شروع مي کند .از طريق کفاشي مخارج زندگي اش را تأمين مي نمايد . يک سال پس از ازدواج شان در سال 1362 آنها صاحب يک فرزند دختر مي شوند و اسم اش را "مريم" مي گذراند ،گلي در زندگي شان مي شکفد و به زندگي اميدوار مي شوند.مير اصغر آرزو مي کرد که بزرگ شدن دخترش ،مريم را ببيند اما...مير اسغر پس از يک سال تأخير در اوايل سال 1363 از طريق ژاندارمري به خدمت مقدس سربازي اعزام مي گردد.سه ماه در کرمان دوره ي آموزشي را مي گذراند .پس از آموزش به استان آذربايجان غربي ،شهر نقده روانه مي گردد و در پاسگاه "ماسود ايماب" به عنوان دژبان نگهباني مشغول خدمت مي شود .چون که وي اعتقاد داشت که نبايد يک وجب از خاک وطن اش به دست بيگانگان بيفتد و دفاع از خاک وکيان ملي را براي اخودش يک وظيفه مي دانست .