شهید حبیب اله خجندی سبدانی

ایشان فرزند اول خانواده بود و در آغوش پر مهر مادر و پدر رشد کرد ایشان به قرآن و نماز علاقه¬ی بسیار داشت و در مدرسه هم دانش آموز پر تلاشی بود تا کلاس سوم راهنمایی درس خواند و بعد از آن وارد شهربانی آن زمان شد و دوره¬ی آموزشی را در شهر تبریز گذراند. در تمام دوران آموزشی و در نامه¬هایی که برای خانواده می¬فرستاد به برادرش سفارش می کرد که در مدرسه خوب درس بخواند و مدارج عالی را طی کند بعد از دوره¬ی آموزشی به تهران منتقل شد در نامه¬های خود به مادرش امیدواری می داد که به زودی به اصفهان منتقل می شوم، مادرش هرچه برای او همسر انتخاب می کرد او می گفت: «مادر جان اگر من شهید شوم دختر مردم را هم بیوه می¬کنم اجازه دهید پنج سال دوره ی من تمام شود و اگر شهید نشدم بر می¬گردم و ازدواج می کنم.» بعد از تهران به ارومیه منتقل شد و مدتی از دوره اش را در سرمای شدید ارومیه گذراند وقتی پرسیده شد چه کسی مایل است به جبهه فرستاده شود به گفته ی همرزمانش اولین کسی بود که آمادگی خود را اعلام کرد و به منطقه¬ی جنگی پیرانشهر فرستاده شد و در آخرین مرخصی، به خاطر اصرار مادر و خواهرانش برای ازدواج قول داد که در مرخصی بعدی اقدام کند ولی غافل از اینکه این آخرین مرخصی ایشان بود و در این زمان سومین دوره ی آموزشی خود را می¬گذراند و سرانجام در ساعت 15:30 مورخه ی17/12/1363 شهربانی پیرانشهر به وسیله هواپیمای عراقی بمباران و چهار نفر پرسنل مشروحه ی ذیل به درجه ی رفیع شهادت نائل آمدند. 1- سرپاسبان دوم ایمان درستی فرزند حنیف 2- پاسبان حبیب الله خجندی فرزند براتعلی 3- سرپاسبان یکم نوروز علی عبدالحسین پور فرزند علی 4- سرپاسبان رسول رقایی فرزند غلامحسین. به نقل از همراهانش هنگام حمله¬ی هوایی حبیب الله از سنگر بیرون آمده و قصد داشت با آر پی جی هلیکوپتر دشمن را هدف قرار دهد که در همان لحظه به شهادت می رسد.