داریوش فردی مؤمن و با خدا، متدین، انسانی صبور و دل رحم بود هیچ گاه از یاد خدا غافل نمی شد همیشه خدا را در نظر می گرفت در زمان کودکی علاقه ی زیادی به نماز و روزه نشان می داد در ماه مبارک رمضان که بیشتر بچه ها به فکر بازی و شیطنت کودکانه بوده اند او با بزرگترهای خانه، هنگام سحر بر می خاست و سحری می خورد و دیگر نمی خوابید تا اذان صبح که با پدرش شروع به خوندن قرآن و نماز می کرد. در دوران انقلاب پا به پای دیگر مبارزین انقلابی فعالیت می کرد او از کودکی به خطاطی و نقاشی علاقه¬ی زیادی داشت او قبل از پیروزی انقلاب عکس امام را روی دیوارها نقاشی می کرد بدون آنکه هراسی به دل راه دهد. بعد از پیروزی انقلاب به فعالیت های فرهنگی خود در دبیرستان ادامه داد. در تابستان به همراه پدرش به شرکت گاز می رفت و در آنجا کار می کرد تا مخارج تحصیل خود را تأمین کند و هنگامی که جنگ شروع شد به همراه تعدادی از اهالی محل شروع به ایجاد محل¬های پشتیبانی و کمک رساندن به همرزمان خود در خرمشهر می کرد.