شهید اکبر اکبری جونی، فرزند محمد در تاریخ 15/06/1343 در شهر زیبای اصفهان دیده به جهان گشود. او در خانواده ای گرم و صمیمی پرورش یافت و دوران پرهیاهوی کودکی و نوجوانی را سپری کرد. وی در میان خانواده و دوستان خویش از روحیه‌ای انقلابی بالایی برخوردار بود. فعالیت‌های چشمگیر و همراه با تفکر و اندیشه ی او، نشان مسئولیت پذیری وی بود. او همیشه احساس می‌کرد که مسئولیتی بر دوشش سنگینی می کند.
در دوران انقلاب اکبر شب ها شبگرد بود و روزها با بقیه‌ی بچه‌های محل جمع شده و به صف عظیم تظاهرات می‌پیوستند و با شعارهایی که از اعماق جانشان برمی خاست انقلاب را یاری می‌کرد و نفرت خود را از ایادی زر و زور و تزویر اعلام می نمود.
او بعد از پیروزی انقلاب وارد بسیج شد و یکی از اعضای فعال این ارگان مردمی گردید. وقتی صدام کافر جنگ نابرابری را بر علیه ایران اسلامی شروع کرد. او در پشت جبهه در بسیج از هیچ کوششی دریغ نورزید و پس از پیگیرهای زیاد عاقبت در تاریخ 27/07/1360 برای مبارزه ای همه جانبه با دشمن زبون و متجاوز به به میدان نبرد حق علیه باطل اعزام شد و چند ماهی در جبهه مشغول خدمت بود.
شهید در بیشتر عملیات هایی که انجام می شد با تمام قوا شرکت می کرد. او بعد از چند ماه به اصفهان آمد و طی این مرخصی از پدر و مادر مهربان و خانواده عزیزش دیدن نمود و دوباره در تاریخ 05/03/1361 از طریق بسیج محل به جبهه اعزام شد و در تیپ امام حسین7، گردان امام سجاد7 مشغول مبارزه گردید.
او در حمله‌ی رمضان پیشتازانه به جلو می‌رفت و بر دشمن کافر می تاخت که موج انفجار او را گرفت و شهید اکبری به اصفهان آمد تا بهبودی حاصل شود. وی با اینکه از جبهه آمده بود ولی باز هم شور و حال جبهه را داشت. وی فردی متعهد و معتقد به امام1 و انقلاب بود و بعد از چند ماه آمدن از جبهه در روز شنبه مورخ 28/08/1362 وارد پادگان لویزان، لشکر 21 حمزه شد و سه ماه دوره‌ی مقدماتی سربازی را فرا گرفت و در روز پنجم عید 1363 به جزیره مجنون رفت و پس از چند ماه خدمت در تاریخ 24/08/1363 به مرخصی آمد و به مدت 8 روز نزد خانواده بود و خود را به یگان معرفی کرد و دوباره با اشتیاق فراوان به میدان نبرد شتافت.
سرانجام این سرباز فداکار ارتش اسلام پس از رشادت ها و دلاوری هایی که در منطقه از خود بر جای گذاشت بعد از 13 ماه خدمت خالصانه صبح روز 06/09/1363 وارد گردان در شلمچه شد و شب موقع دیده‌بانی بر اثر شلیک گلوله دشمن متجاوز بعد از دقایقی به درجه‌ی رفیع شهادت نائل آمد و به لقاء الله پیوست. پیکر پاک و مطهر این شهید سرافراز میهن در گلستان شهدای زادگاهش در دل خاک آرام گرفت.