در خانواده‌اي از سادات محترم والامقام به دنيا آمد پس از به پایان رساندن تحصيلات ابتدائي به مدت يك سال در بازار شهرضا مشغول به كار شد و پس از آن به شغل كشاورزي پرداخت شهيد طبائيان جواني متدين بود و در امور انقلابي فعال بود تا اينكه در سال 1360 به خدمت نظام وظيفه اعزام و مدت سه ماه آموزش خود را در جهرم گذراند و پس از آن به جبهه آبادان منتقل شد و مدت 10 ماه در آبادان خدمت نمود و هر وقت به مرخصي مي‌آمد از شهيد شدن همكارانش ناراحت بود و مي‌گفت: «چرا من لياقت شهيد شدن را ندارم؟» وقتي به او گفته مي‌شد پيروز شدن نيز مهم است در جواب مي‌گفت: «كه حق هميشه بر باطل پيروز است و اينكه بالاخره انسان از دنيا مي‌رود چه بهتر كه با خدا معامله كند و در راه او شهيد شود زيرا شهادت بهترين سعادت است كه بالاتر از آن خبري نيست» و در آخرين مرخصي از شهادت خود خبر داد گفت: «اولين شهیدي كه در سال 1362 به شهرضا مي آورند من هستم و همين طور هم شد».