پاسدار شهید احمدصالحی در نهمین روز از فروردین‌ماه 1343 در کهریزسنگ در خانواده‌ای متدین متولد شد. سومین فرزند خانواده بود. تحت تربیت پدر و مادرش رشد کرد و با آموزه‌های مذهبی آشنا شد با پشت سرگذاشتن دوران کودکی در هفت سالگی قدم به دبستان نهاد و تحصیلاتش را تا مقطع پنجم ادامه داد.
نسبت به والدینش با احترام و مهربانی رفتار می‌کرد. دلسوز و مهربان بود؛ هر کجا پدر و مادرش را نیازمند کمک می‌دید یاری‌شان می‌کرد. به واجبات دینش اهمیت می‌داد در اوقات فراغت به ورزش مخصوصاً فوتبال می‌پرداخت. در اوج نهضت خمینی به همراه پدرش در تظاهرات و راهپیمایی شرکت می‌کرد.
با شروع جنگ، درحالی‌که نوزده بهار از زندگی پر برکتش می‌گذشت عضو سپاه شد و از طرف لشکر 8 نجف اشرف- گردان پیاده به عنوان تک تیرانداز وارد جبهه شد. در جبهه بسیار خوشرو و خوش برخورد بود؛ همین ویژگی او را زبانزد خاص و عام ساخته بود.
سرانجام در بیست‌و ‌پنجمین روز از شهریور ماه 1362 زمانی‌که برای عملیات و شناسایی به منطقۀ بانه‌- کردستان رفته بود، هنگام صعود از تپه‌ای که مقر اصلی نیروهای دشمن بود مورد هدف قرار گرفت و با اصابت گلوله به قلبش به سوی معبود حقیقی صعود کرد. زندگی این شهید عزیز، در عشق به خدا خلاصه می‌شد. عاشقانه زیست تا همۀ وجودش را فدای معبود و معشوقش کند و سرانجام به فیض شهادت نائل گشت. پیکر پاک و مطهرش به آغوش خانواده بازگردانیده و در گلزار شهدای کهریزسنگ به خاک سپرده شد.
«روحش شاد و راهش پر رهرو»