|
پاسخ |
پیوند ثابت
سید جعفر:
پس از چند کیلو متر ، به دپو های مقطع مقطع رسیدیم .
پشت آنها مستقر شدیم .
چون بچه ها ، متفرق شده بودند چند تا چندا از راه می رسیدند و به ما ملحق می شدند .
سختی و مشکلات عملیات باعث شده بود ، نتوانیم با دیگر یگانها الحاق کنیم .
یه جورایی در بین دشمن و در عمق دشمن ، محاصره شده بودیم .
هلهله عراقیها و تیر بارهای شلیک کننده رسام ، به شدت آزار می داد و هر لحظه یکی از بچه ها را به خاک و خون به انداخت .
یکی از این تیربارها از همه نزدیکتر بود و
هدف مند بچه ها را نشانه می گرفت .
مهدی رجایی شجاع و از خود گذشته که ار پی جی زن بود ، گفت برم این تیر بار را بزنم و همین طور که می گفت رفت بالای خاکریز و
آر پی جی را روی شانه گذاشت و نشانه گرفت که تا تیر بار شلیک کرد ، آن را بزند .
در این لحظه ، دلم ریخت روی هم و تمام صحبتهای مهدی از صبح امروز تا چند لحظه قبل ، مثل نوار در ذهنم مرور شد .
که ای وای نکند این همان لحظه باشد ؟
ناخداگاه مهدی را صدا زدم که زود بزن و بیا پایین که دراین لحظه تیربار شلیک کرد و مهدی شلیک کرد و اس پی جی ۹ دشمن هم شلیک شد .🌹🌷🌹🌷🌹🌷
بلا فاصله پس از شلیک ارپی جی توسط مهدی به سمت سنگر تیر بار ، گوله اس پی جی ۹ دشمن ، به کمر مهدی اصابت کرد و روی خاکریز افتاد .
رضا طاهری کمک ارپی جی مهدی ، هم نظاره گر این صحنه بود .
رضا با گریه و فریاد ، مهدی را صدا زد و به همراه یکدیگر خود را به بالای سر مهدی رساندیم .
مهدی از کمر ، دوتا شده بود و روی پاهایش افتاده بود.
صورت زیبا و نورانی مهدی ،با کلاه پشمی آبی نفتی ، با کمی خون از دهان بیرون زده ، آرام ، زیر نور ماه تازه طلوع کرده می درخشید .
بله شهید مهدی رجایی اینطور از راز شهید شدنش گفت و حتی نحوه شهادتش را نیز به خدا سفارش داد و به آرزویش رسید .
🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺
راستی اینها چه انسانهایی بودند
رضا طاهری دوست صمیمی و یار و همراه دائمی مهدی ، آرام و قرار نداشت و همچنان که به سمت دشمن ، شلیک می کرد ، بلند بلند گریه می کرد و مهدی را صدا می زد .
تا نزدیکیهای صبح همین حال را داشت و نهایت نزدیک اذان صبح ، دشمن به خاکریز ما حمله کرد و رضا هم به شهادت رسید و به مهدی ملحق شد .
یادشان گرامی