فرازی از زندگینامه شهید: پدر و مادرش در قید حیات نبودند به خانه ی برادر بزرگتر شهید حاج قدرت الله رفتیم می گفت برادرانم حمزه علی و نیاز علی با هم دو قلو بودند حمزه علی تا کلاس پنجم درس خواند و بعد از آن مشغول کار کشاورزی شد. از شهرضا به خدمت سربازی اعزام شد و دوره ی آموزشی خود را در اصفهان گذراند و پس از آن به سردشت اعزام شد آخر خدمتش بود که به شهادت رسید. یکی از اقوام از همان منطقه ی عملیاتی به من اطلاع داد که حمزه علی مجروح شده است من هم با یکی از اقوام به ستاد تبریز رفتیم که در آنجا به ما گفتند که باید به ارومیه بروید ما هم به طرف ارومیه حرکت کردیم ولی پلیس راه تبریز جلوی ما را گرفت و گفت: جاده امنیت ندارد. با اصرار و التماس پلیس راه را راضی کردیم وقتی به ارومیه رسیدیم با هزار بدبختی توانستیم نشانی از حمزه علی بگیرم گفتند هجده روز پیش به شهادت رسیده و در سردخانه ی ارومیه است وارد سردخانه شدم اجساد زیادی از شهدا در آنجا بود یکی سر نداشت یکی دست نداشت خلاصه صحنه ی دلخراشی بود من توانستم حمزه علی را شناسایی کنم. حمزه علی با بدبختی و بیچارگی بزرگ شد روستا آن روزها در نهایت فقر بود حمزه علی در آن شرایط چون دیگر هم سن و سال¬های خودش با هزار آمال و آرزو بزرگ شد شهادت تنها چیزی بود که لیاقت او را داشت.