شهید غلامرضا جان قربان

فرازی از زندگینامه شهید: در کنار مادر شهید نشستم و دردهای نگفته اش را گوش کردم او می گفت: بچه بسیار معصوم و مظلومی بود. درس نخوانده بود اما فهم و درک بالایی داشت. از همان نوجوانی مشغول کار کشاورزی شد. آنقدر در درو کردن محصول تبحر داشت که در روستا اسمش را کمباین مشتاق گذاشته بودند. تا 18 سالگی کشاورزی می کرد تا اینکه به سربازی رفت. چهار ماه از سربازیش گذشت که برای اولین بار به مرخصی آمد. غلامرضا در جبهه تک تیرانداز بود. آخرین باری که آمد برایم تعریف می کرد که در کردستان چگونه با کومله ها درگیر شده اند. سرباز ژاندارمری بود. دفعه آخری که می خواست به جبهه برود گفت: دیگر منتظر من نباشید. اینبار من را با این قوطی¬ها (تابوت) می¬آورند. پیر زن این را گفت و بغضش ترکید. صورت اشک آلود خود را پاک کرد و بریده بریده ادامه داد: بچه ام آگاه بود که شهید می شود. از همان اول که رفت عاشق شهادت بود و هر بار به نحوی آن را بیان می کرد. برادرش می گفت: مهمترین خصوصیت غلامرضا صداقت و تقوی بود. آنقدر صادق بود که هیچکس از او غیر از راستی و درستی نشنیده بود. او عاشق امام بود. قبل از انقلاب با هم به تظاهرات علیه شاه می رفتیم. سرانجام به دست نیروهای کومله- دموکرات در کردستان به شهادت رسید. پیکر مطهر این شهید گرانقدر در زادگاهش (لاریچه) و در کنار سایر شهدای این روستا به خاک سپرده شد.