عشق شهادت

به روایت از غلام رضا سالاری : یادم است یکی از همرزمان محمد ابراهیم شریفی می گفت: در یک عملیاتی داشتم از محلی رد می شدم که به طور اتفاق ی حاجی شریفی را پشت خاکریز دیدم که زانوهایش را در بغل گرفته و دارد زار زار گریه می کند جلو رفتم و گفتم: حاجی چرا گریه می کند؟ سبب گریه شما چیست؟ برای همرزمانی که شهید شده اند گریه می کنی؟ گفت: نه آن که جای خود را دارد اما گریه ای بیشتر به حال خودم است که هنوز آماده نشده ام هنوز مرد پذیرش و قبول خداوند قرار نگرفته ام.