ادای دین

به روایت از حمیده خیری : بعد از ازدواجمان بود که یک روز شهید خوش سیما به من گفت : من روز عقد ساعتم را از دست دادم اما دو ساعت نگذشت که پدرت ساعتی به من هدیه داد . گفت : بخاطر قرضی که داشتیم مجبور شدم ساعت و مقداری وسایل دیگری را به جای بدهی به طلبکار بدهم و او را راضی کنم . چون اگر اتفاقی برایم می افتاد ، مدیون می ماندم .