خاطره ای از زبان همرزم شهید

برادر اكبر رادپور مي گویند:  ايشان يك بچه مظلومي بود و خود را قاطي كارها و افراد نمي كرد و بچه استان مركزي اراك بود و بسيار بچه آرام و ساكتي بود در عين حال معتقد و مؤمن به ولايت فقيه و اسلام بود.